Το σώμα είναι η αναμφίβολη βάση της παρούσας στιγμής. Μαθαίνεις να αντιλαμβάνεσαι τη βαρύτητα, τη στάση σου και την επαφή με τον χώρο, ως αφετηρία κάθε πρακτικής.
Το σώμα είναι το μοναδικό σημείο που είναι πάντα στο «Εδώ». Η βαρύτητα είναι η άμεση απόδειξη της παρουσίας σου. Νιώσε το βάρος σου, και ο νους βρίσκει πού να σταθεί.
Η πρακτική του Τετραπλού Άξονα ξεκινά πάντα με το σώμα. Το σώμα είναι η σταθερή σου βάση, το αναμφίβολο «Εδώ» που σε συνδέει με τον παρόντα χρόνο. Ξεκινάμε με τη συνειδητή γείωση, καθώς η χαλάρωση προηγείται της επίγνωσης.
Το σώμα σου δεν είναι απλώς ένα όχημα. Είναι ένα ζωντανό αρχείο των εμπειριών σου. Η στάση που έχεις διαμορφώσει κουβαλά συχνά την απόρριψη, την απογοήτευση και την ένταση που βίωσες επειδή ένιωθες διαφορετικός/ή. Αυτές οι εμπειρίες «κλειδώνονται» ως χρόνιο σφίξιμο στους ώμους, την πλάτη, τη λεκάνη και το σαγόνι.
Η βαρύτητα δεν είναι απλώς μια δύναμη. Είναι η απόδειξη του «Εδώ». Σου δείχνει, χωρίς καμία αμφιβολία, ακριβώς το σημείο στο οποίο μπορείς να υπάρξεις στον χώρο, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή. Η γείωση είναι η πρώτη πράξη χαλάρωσης.
• Όχι: να πετύχεις μια συγκεκριμένη, τέλεια στάση.
• Όχι: να σταματήσεις τις σκέψεις.
• Ναι: να είσαι άνετος/η, γειωμένος/η και χαλαρός/ή μέσα στο σώμα σου.
Η βαθιά χαλαρότητα μέσα στο σώμα δεν είναι ποτέ μια απομονωμένη πράξη. Προϋποθέτει πάντα την επίγνωση του χώρου. Το σώμα σου, μέσω των αισθητηρίων οργάνων, σε πληροφορεί συνεχώς για τη θέση σου μέσα στον χώρο.
Όταν ο χώρος γίνεται αντιληπτός ως ανοιχτός και δεκτικός, το σώμα λαμβάνει την άδεια να αφήσει το σφίξιμο και να χαλαρώσει. Η αληθινή γείωση επιτυγχάνεται μόνο μέσα σε έναν χώρο που νιώθεις ότι σε χωρά. Το σώμα και ο χώρος συνεργάζονται.
Μέσα στο σώμα δεν υπάρχουν έννοιες, μόνο αισθήσεις: βάρος, ζεστασιά, πίεση, παλμός. Όταν στρέφεσαι στο σώμα, βγαίνεις από τη σκέψη χωρίς να πολεμήσεις τη σκέψη.
Όταν ο νους δεν έχει μια σταθερή, αναμφίβολη βάση στο παρόν, συχνά πέφτει στην παγίδα της εσωτερικής ανάλυσης και των σεναρίων. Η εστίαση στη βαρύτητα σού δίνει τη δυνατότητα να βγεις από αυτά τα νοητικά σενάρια.
Η ανάλυση και η παρατήρηση γίνονται με την ησυχία τους, αφού πρώτα υπάρξει η σταθερότητα.
Εδώ αξίζει να ονομάσουμε δύο λειτουργίες που θα συναντάς σε όλο τον οδηγό. Ο Μηχανικός Νους είναι το μέρος του νου που αναλύει το παρελθόν και σχεδιάζει το μέλλον· χρήσιμο εργαλείο, αλλά χωρίς αίσθηση του τώρα. Ο Ανοιχτός Νους είναι η συμπληρωματική του λειτουργία: παρατηρεί χωρίς να αναλύει, αγκαλιάζει χωρίς να κρίνει, βλέπει πέρα από τα σενάρια. Το περιεχόμενο του Μηχανικού Νου αναγνωρίζεται και αφήνεται, αν δεν είναι χρήσιμο ή αν είναι βλαβερό, χωρίς την ανάγκη για ανάλυση. Θα τους ξανασυναντήσεις αναλυτικά στο Κεφάλαιο 5.
Αναμφίβολο «Εδώ» και αδιάκοπη ροή. Ενώ η βαρύτητα σού δίνει ένα ακλόνητο «Εδώ», σε μεγαλύτερη κλίμακα υπάρχει μόνο κίνηση και ροή (όπως η Γη γύρω από τον Ήλιο). Η ενσυνειδητότητα σε διδάσκει να αγκαλιάζεις και τους δύο πόλους: τη σταθερότητα της βαρύτητας και την αδιάκοπη ροή της ζωής.
Σημαντική σημείωση για τον χρόνο. Η αλλαγή της στάσης και της έντασης παίρνει αρκετό χρόνο. Η συνήθεια έχει χτιστεί επί χρόνια και το σώμα έχει καλουπωθεί. Μη βιαστείς και μην πιέζεις τον εαυτό σου. Η επιμονή στην ηπιότητα είναι η μεγαλύτερη πράξη αυτορρύθμισης.
Από τη μία στιγμή ως τα λίγα λεπτά. Ξεκίνα από όποια σε βολεύει.
1. Η πτώση του βάρους (1 δευτερόλεπτο) — Όπου κι αν βρίσκεσαι, σταμάτα για μία στιγμή και άσε το βάρος σου να «πέσει» προς τη γη. Αυτό είναι όλο.
2. Τα πέλματα (20 δευτερόλεπτα) — Φέρε την προσοχή στα πέλματα. Νιώσε την επαφή με το έδαφος, το βάρος να μοιράζεται, τη γη να σε κρατά.
3. Ο άξονας (1 λεπτό) — Νιώσε τη νοητή κατακόρυφη γραμμή από την κορυφή του κεφαλιού ως τα πέλματα. Με κάθε εκπνοή, χαλάρωσε σαγόνι και ώμους γύρω της.
4. Αργό περπάτημα (2–3 λεπτά) — Περπάτα πιο αργά απ' το συνηθισμένο, νιώθοντας κάθε πέλμα να ακουμπά και να σπρώχνει. Η γη σε κρατά σε κάθε βήμα.
Η βαρύτητα είναι πάντα εδώ. Το σώμα είναι πάντα εδώ. Αυτό είναι αρκετό για να ξεκινήσουμε.